[1] Şifremi bilmek istiyosan 5'e bak.
[2] Sıra numara 11'de.
[3] Lütfen deli olma 15'e bak.
[4] Havalı ol,13'e bak.
[5] Ama önce 2'ye bak.
[6] Kızma ama şimdi 12'ye bak.
[7] Seni seviyorum iyiki varsın..
[8] Söylemek istediğim şey 14'te yazıyor.
[9] Lütfen 4'e bakar mısın ?
[10] Bu son,bu sefer 7'ye bakar mısın ?
[11] İnşallah deli olmassın,6'ya bak.
[12] pardon pardon 8'e bak.
[13] Hiç kızma 10'a bak.
[14] Nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum,3'e bak.
[15] Deli olmaya başlıyorsun ama 9'a bak :D
BIZIMKISI BIR ASK HIKAYESI
Sizin için ne derece önemi var bunu bilmiyorum ama ben bu satırları
yazarken
gözümden damlalar akıyor klavye üzerine. Erkekler ağlamaz lafı bana
göre
değil. Ağlamaktan hiç utanmadım,duygularım,acılarım beni boğduğu zaman
hep
ağladım.Yine ağlıyorum... Sizleri tanımıyorum ama sizlerle paylaşmak
istiyorum.Lütfen;bu satırlara bir seven olarak sahip çıkın ve lütfen
yazılı
satırlar olarak geçmeyin. Okudukça yeryüzünde insanlar neleri yaşarmış
diyeceksiniz buna eminim. Bir memur ailenin en küçük çocuğu olarak
babamın
tayininin çıktığı bir köye taşındık.Huzursuzdum,okulumu bir köy
okulunda
okumaktansa ,şehirde medenice okumak istiyordum.kaydımı yaptırdı babam
okula.İlkokul 4. sınıftan başladım köy okuluna.Beni bir sınıfa
verdiler.Öğretmen köyde yabancı olduğumu biliyordu ve hangi sıraya
oturmak
istiyorsan otur dedi bana.Bir kızın yanı boştu sadece oraya
oturdum.Hayatımı
adadığım,gidişiyle beni bitiren insanla ilk o zaman tanıştım.İsmi
Altınay
idi.Çocuk yaşımda bile onun güzelliği beni çok etkilemişti.Masmavi
gözleri,gamze yanakları ile arada bir bana dönüp gülüşü,yanlış yazdığım
notlarımda kendi silgisiyle defterimdeki hatayı silmesi beni o minik
yaşımda
ona bağladı.O dönemlerde çocukça bir arkadaşlıktı. Zaman ilerledikçe
onsuz