Yolun yarısında, otuzlarına gelmiş bir adamım. Biliyorum, keşkeler ile olacak yaşlılığım; çünkü yaşayamadığım bir çocukluk, birkaç mısraya sakladığım bir aşığım ve bitmez sandığım bir gençlik var. Gerçekleştirilmeyen hayallerim, hiç yaşlanmaz sandığım anamın gül kokan bir mezarı var. Kaçmak istediğim sorumluluklarım, yetişkin olduğumda geçer sandığım acılarım var. Oysa ben, yetişkin bir insanın hata yapmadığını sanardım. Çabuk atlatır hemen yenilmez sanardım. Sırtladığı hayatı yuvası yapar, altında ezilmez sanardım. Yetişkin olunca insan ana kucağı istemez derdi bir şekilde çözülür sanardım. Ama tutmayan hesaplar ile yolun yarısı bir baharın sonunu yaşıyorum. Geçmiş olana geçmiş ola, sanırım ben yaşamaya katlanamıyorum. Ben otuzlarında bir adamım; bu dünyaya çok geldim, hiç yaşıyorum.
Tecrübelerim altında inliyorum.
Elif T.