Edep ve özellikle de çıplak halde yakalanıverme kaygısı,kökensel utancın sembolik bir şekilde özgülleşmesinden başka bir şey değildir;beden burada,savunmasız nesneliğimizi sembolize eder.Giyinmek,nesneliğini gizlemektir,görülmüş olmaksızın görmek,yani saf özne olmak hakkını talep etmektir. Bu nedenledir ki,Kutsal Kitap’ta yer alan ilk günahtan sonraki düşüş imgesi,Âdem ve Havva’nın “Çıplak olduklarını“kabul etmeleridir.
Kısacası her insan - gerçekliği yaşayan her insana nispeten kökensel mevcudiyet fonu üzerinden mevcut ya da namevcuttur. Ve bu kökensel mevcudiyet ancak bakılan-varlık olarak ya da bakan - varlık olarak,yani başkasının benim için nesne olmasına ya da benim - kendimin başkası - için nesne olmasına göre anlam taşıyabilir.