(Rüya) 27.04.2026
(Bir barda elimde bir kadeh öylece oturuyordum,cam vitrinden sakallarımın ağardığını gördüm,yaşlıydım ama hala çocuk gibi hissediyordum. Kızıl saçları ve masmavi gözleriyle barmen hanımefendi ağır adımlarla yanıma geldi.)
Barmen: Yanlış anlamayın samimiyetimi ama sizi tanıyorum.
+ Nerden ?
Barmen: Uzun zaman önce,Ergen bir genç kızken çok sarhoştum ama hatırlıyorum,sokağın başında denk gelmiştik.
Bana kibar ve nazik olmamı hayattan keyif almam gerektiğini dünyanın o kadar da karanlık olmadığını ve yaşamın gülümsemeye değecek bir mucize olduğunu,sigarayı bırakmamı ve iyi bir eğitim almam gerektiğini söylemiştiniz.
- Sende bana “Siktir git yumuşak.” demiştin.
Barmen: Evet bu doğru
O zamanlar anlayamamıştım,eserlerinizin bir çoğunu okudum,okuduktan sonra sizi çok karanlık biri sandım
niye iyi öğütler verdiğinizi hiç anlamlandıramamıştım.
Şimdi şimdi anlıyorum. İnsanı görüyor ancak kendinizi göremiyorsunuz bayım.
Bir işçiyken yazdığınız felsefe hala kitaplığımda durur
Fazla kusursuz bir felsefe
- 20 30 ülkede çevirisi var ancak Türkiye’de yasak
Barmen: Çıktığı gibi aldım.
Fikrim kendinize haksızlık ettiğinizdir.
Elinizde olmayan şeyler için görülemediğinizi ve yargılandığınızı biliyorum,
Ancak bu sizi yetersiz yapmaz,insanın büyüme şekli bakış açısı hayatı gördüğü pencereler farklılık gösterebilir.
Bu sizi yetersiz yapar mı ?
(Biraz daha yaklaştı gözlerini gözlerime dikti,gözlerimi kaçırdım. Bakamadım.)
Sadece ben eserlerinizde ve sizle konuştuğum zaman
Büyük kalbinizi ve cesaretten oluşan yüreğinizi gördüm.