Ruhum, dalgaları biteviye dövüşen deniz gibi mi olmalı,
Yoksa birbiriyle savaşan rüzgârların kasırgaya dönüştüğü gök gibi mi?
Kör bir zerreden ibaret bir insan olsaydım,
Sabreder, ruhumu bulurdum.
"İnsanlar bir tuhaf olmuş! Ölen kişi en yakınlarıymış, değilmiş, zerrece aldırdıkları yok! Ama şurası da gerçek: İnsan ölüme aldırış etmezse onun içi yaşamın da bir değeri olmaz. Öyle ya, nasıl yaşandığı, ne için yaşandığı bir anlam taşımıyor!"
İnsanların harika yaratıklar olduğuna her zaman inanmışımdır, dedi Sitare, aslında biliyor musunuz, biz hepimiz lüzumundan fazla ciddiyiz.. belki de bunun için mutlu olamıyoruz..