Ölümün olduğunu unuttuğumuz bu dünyada bir çok küçük şeyleri kendimize dert ediyoruz. Para, mal, mülk, tartışmak, gurur, ego... Yarın öleceksin deseler bu kadar rahat tartışa ve kalplerini kırabilirmiydik sevdiklerimizin acaba? Kalplerini kırabilirmiydik bu kadar basit bir şekilde? "Yarın buluşuruz", "Gelecek hafta ararım seni" nasıl da basit bir şekilde kurduğumuz cümlelerdir, sanki hiç bir zaman ölmüyecekmiş gibi gururlu yaşıyoruz. Keşke her gün yarın ölecekmişiz gibi merhametli yaşayabilsek...