Elif
@A1b2
30 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·83 syf.··
Beğendi
·2020 67. kitabı
·23 saatte okudu
·Okunma: 28 Mart 2020 22:32
Flaubert'in henüz 17 yaşındayken yazdığı; bana göre, en çok bilinen ve ustalık eserlerinden biri olan Madam Bovary'den, yaşı ve tecrübesizliği, ilk eseri oluşu göz önünde bulundurulduğunda çok daha güzel olan kitap.
Her şeyden önce anıların sahibi deli değil aksine birçoğumuzdan akıllı. Farklı ve derin düşünebilene deli demek insanlığın genel sorunu sanırım...
Anılar 2 bölümden oluşuyor. Yazarın buhranlı, kasvetli ruhunu okuyucuya aktardığı, romantizm akımının etkisinden kurtulamadan sade bir dille yazılan fakat çoğu zaman oldukça uzun cümlelerden oluşan bu yüzden daha yavaş okunması gerektiğini düşündüğüm ilk bölüm ki bu benim en sevdiğim tekrar tekrar okumak istediğim kısım. Yaşadıklarıyla kendi gözünden aşkı anlattığı kısım da kitabın ikinci bölümünü oluşturuyor, bu bölümü pek sevemedim.
Ilk bölümü çok sevdim çünkü en basit şeyleri bile o kadar güzel anlatmış ki durmadan altını çizmek istedim cümlelerin. Tabi ben şayet yazar bu konuda başarılıysa karamsarlık ve kasvetli ruh haline bayıldığım için bu kitabı sevmiş olabilirim. Eğer sevmiyorsanız hiç boşuna okumayın çünkü çok çabuk sıkılacağınızı düşünüyorum.
Kitabın sonlarında, kendini tamamen özgür ve her şeyden üstün sanan, her şeye müdahale edebileceğini sanan insana ne olduğunu daha doğrusu ne olmadığını anlatan, 17 yaşında birinin kaleminden çıkamayacak kadar güzel cümlelerden oluşan bir bölüm var. Dünyaya gelişimiz ve öldükten sonra ne olacağımız gibi konularda inanç gereği aynı fikirde olmasam da insanı bazı konularda kendini sorgulamaya iten cümleler var. Okunmaya değer
Reklam
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2020 66. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 27 Mart 2020 19:42
**Spoiler içerir
"Kuşku uyandıran bir düşünce tatsız gelmez önce
Ama aslında zehirlidir, insanın kanına bir girdi mi
Yanıp tutuşturur kükürt ocağı gibi"
diyor; ikiyüzlülüğünü ağzım açık, hayretler icinde okuduğum, kendince haklı sebepler icin intikam ateşiyle yanıp tutuşan ve bu ateşle birçok kişinin ölümüne sebep olan Iago.
Güvenilir sandığı insanın bir lafıyla, gördüğü bir beyaz mendille içine işleyen şüphenin ateşinde yanan Othello, bu zehirle canından çok sevdiğini, masum ve güzeller güzeli Desdemona'sını, kendi elleriyle boğar. Gerçekleri öğrendiğindeyse tabi ki herkes için çok geçtir.
Tiyatro eserlerine karşı önceki okuma deneyimlerimden kaynaklı genel bir önyargım vardı. Fakat bu kitapla bunu yıkacağıma inanmıştım ve tam da öyle oldu. Okuyacağım kitabın konusuna az veya çok aşina olmayı da pek sevmezdim ama maalesef kısmen neler olacağını bilerek başladım okumaya ama yine de okurken heyecanımın azalmasına sebep olmadı bu, büyük bir ilgiyle okudum. Aşık oldum desem yeridir kitaba, kesinlikle okunmalı
" Kader, iyileşmek bilmeyen bir kalbi sarsmak için her zaman aniden gelen şiddetli bir darbenin güçlü etkisine ihtiyaç duymaz. Kaderin önüne geçilemeyen yaratıcılığı, kısacık süren küçük bir olaydan bile bir felaket yaratabilir."
Bu cümlelerle başlıyor Zweig Bir Kalbin Çöküşü'ne ve kitabı bitirince ne demek istediğini daha iyi anlıyorsunuz. Zweig'ın kalemini bu kadar sevmemin en büyük sebebi yazılanları ana karakterin ağzından okumuyor, onunla birlikte yaşıyor olmam.
Bedeninde hissettiği ağrıyı dindirebilmek için kalktığı yatağından, şahit olacağı o kısacık olayın kendi felaketi olacağını bilseydi yine de kalkar mıydı, kim bilir..
Baba karakteri, Dostoyevski'nin Yeraltı Adamı'nı hatırlattı bana. Bedeni orada olsa bile varlığı etrafindakiler tarafindan yok sayılan, içinde yaşadıklarını başkalarına yansıtmayan/yansıtamayan, varlığını kanıtlamaya çalıştıkça kendi içinde yok olan bu iki karakter aynı yalnızlık içinde boğuluyor.
Kalbe dokunan bir cümleyle son buluyor yüreğinin acısı.
" Ve doktor yaşlı adamın kalbini kontrol ettiğinde kalbi artık onu incitmeyi çoktan bırakmıştı."
Fakat geriye okurun hüznü kalıyor..
Belki bildiğimiz ama yüzleşmek istemediğimiz; belki de bu zamana kadar fark etmediğimiz ve çocukluğumuzdan bu yana içimizde olan duygularımızın karakterimize, davranışlarımıza etkilerini şemalar aracılığıyla anlatan çok güzel bir kitap. Kendinizde olan şemayı verilen tablolari puanlayarak daha net fark ediyor ve daha sonra problemin kökeninden çözümüne kadar her şeyi yine aynı şema başlığı altında bulabiliyorsunuz. Tavsiye ederim :)
