**Spoiler içerir
"Kuşku uyandıran bir düşünce tatsız gelmez önce
Ama aslında zehirlidir, insanın kanına bir girdi mi
Yanıp tutuşturur kükürt ocağı gibi"
diyor; ikiyüzlülüğünü ağzım açık, hayretler icinde okuduğum, kendince haklı sebepler icin intikam ateşiyle yanıp tutuşan ve bu ateşle birçok kişinin ölümüne sebep olan Iago.
Güvenilir sandığı insanın bir lafıyla, gördüğü bir beyaz mendille içine işleyen şüphenin ateşinde yanan Othello, bu zehirle canından çok sevdiğini, masum ve güzeller güzeli Desdemona'sını, kendi elleriyle boğar. Gerçekleri öğrendiğindeyse tabi ki herkes için çok geçtir.
Tiyatro eserlerine karşı önceki okuma deneyimlerimden kaynaklı genel bir önyargım vardı. Fakat bu kitapla bunu yıkacağıma inanmıştım ve tam da öyle oldu. Okuyacağım kitabın konusuna az veya çok aşina olmayı da pek sevmezdim ama maalesef kısmen neler olacağını bilerek başladım okumaya ama yine de okurken heyecanımın azalmasına sebep olmadı bu, büyük bir ilgiyle okudum. Aşık oldum desem yeridir kitaba, kesinlikle okunmalı