Boşuna bende yetenekler keşfetmeye çalışıyorsunuz. Kutsal ateş yok bende. Ne aleniyeti göze alacak kadar budala ne de her şeyden vazgeçecek kadar bilgeyim. Bu yarım ölçülerle iyi bir şey yapılamaz kesinlikle...
Beden zamanla değişiyor, eskiyor, buruşuyor, göçüyor. İçindeki kişinin… İçindeki? Kişinin? Nasıl laflar bunlar? Her neyse içindeki kişinin aynı kaldığını, değişmez bir özü olduğunu varsaymak için aslında elimizde doğru düzgün bir veri yok. Aynı kişi olduğumuzu varsayıyorlar, başka bir seçenek yok. Belki de Occam’ ın Usturası’ nın vazgeçilmezliği. Öyle ya en basit, en yalın çözümü düşünmeliyiz. Peki ama neden? Ya her şey çok saçma bir biçimde farklıysa? Hesaba kitaba gelmiyorsa? O zaman ne olacak?