Ali Furkan Gündüz

Ali Furkan Gündüz
@AFurkang
Şiirle düşünen bir okur. Gölgesini kelimelere düşüren bir yolcu.
Bir insanım ben Hayvandan farkım kayboluşumdur O arar yemek için birini Ben yerim gece gündüz kendimi Acımdır farkında olmak kendimin Bu yüzden yerim bendimi Olabileseydim keşke bir kafeste maymun İçebilseydim o göğün suyundan özgürce İçeceğim kendi kanımı istemsizce Yiyeceğim etimi sessizce
Şiir
Reklam
Açar kan kırmızı yediverenler Ve kar yağar bir yandan. Savrulur Karacadağ, Savrulur Zozan. Bak, büğüm buz tuttu Üşüyorum da… Zemheri de uzadıkça uzadı. Seni baharmışsın gibi düşünüyorum, Seni Diyarbakır gibi. Nelere baskın gelmez ki Seni düşünmenin tadı. Bebeğim, neremde saklayayım seni? — Ahmed Arif
Şiir
“Saçma zamanla anlam kazanır”
Üstümde hissettiğimdir, yaşamın anlamsız ağırlığı. Büküyor belimi, zaman suya karıştıkça… Bükemeyecek elbet belimi, belim toprağa karışınca.
Şiir
Sarte / Varoluşçuluk
“Tanrıyı yok sayınca değerleri seçip ortaya koyacak başka birinin bulunması gerekiyor …Kaldı ki değerleri biz yaratıyoruz diyince hayatın önsel bir anlamı yoktur da demiş oluyoruz . Siz yaşamadan önce hayat bir şey değildir; ona bir anlam kazandırmak ancak size vergidir. Onu anlamlı kılan sizsiniz . Doğrusunu isterseniz, değer denilen şey de seçtiğiniz bu anlamdan başka bir şey değildir.”
Alıntı
Reklam