Ali Furkan Gündüz

Ali Furkan Gündüz
@AFurkang
Şiirle düşünen bir okur. Gölgesini kelimelere düşüren bir yolcu.
Bazen bir şey içinde kendimizi unutmayı başarırız; ama dünya içinde kendimizi nasıl unutabiliriz? Bu olanaksızlık o acının tanımıdır. Bu acının yakaladığı kimse hiçbir zaman iyileşmeyecektir, evren tamamıyla değişse bile. Değişmesi gereken yürekdir, oysa yürek değişmez; onun gözünde, var olma’nın da tek bir anlamı vardır: Acısına gömülmek – gündelik bir nirvanaya varma talimi onu gerçek­sizliğin algısına yücelt­ene dek…
Alıntı
Reklam
Ama yaşamak , kendi boyutlarına karşı körleşmektir…
Alıntı
“Bir ömür bitebilir,” diyordu. “İnsan ölebilir, çıldırabilir. Bir enkaz, bir çöp, bir iskelet, bir ölü olabilir. Fakat yalansız yaşayamaz. Ölüm bile arkasında dayanacağı bir yalan olmazsa tahammülsüz bir şey olur.”
Alıntı
Eşyanın süküneti , değişmez manzarası onun için hayatta bir teselli zevk kaynağıydı . Bir insan , en yakınımız bile, çarçabuk değişebilirdi . Fakat eşya , dalgın ve daüssılalı uykularından hep aynı kalırdı . Bir saksının, bir sedirin , bir masanın , bir duvar veya kapının değişmesi imkansızdı . Eşyanın açık , dost , her zaman için güvenilir çehereleri!..
Alıntı
Reklam