Bgm: Daniel Jang - Lifetime Violin Cover
Kitap şimdiye kadar okuduğum en güzel kitaptı diyebilirim. Tahminimce yüzden fazla yerin altını çizdim. Neredeyse tüm kitabı çizecektim. Belki şahsi olarak kendime çok uygun bulduğum için olabilir ama eminim ki birçok insan bu kitapta kendini bulacaktır. Okudukça hayatımı ne kadar batırdığımı düşündüm ve sadece kendimi değil çevremdeki insanların hayatlarını kendilerine nasıl zehir ettiklerini fark ettim.
Kitap ölmek üzere olan insanların tecrübeleri ile yazıldığı için hayatın tüm gereksizliğinden ayrılmış özünü okuyorsunuz. Tabii ki kitaptaki her şeyi hayatımıza uyarlamak zor olacaktır ancak ne kadar uygularsak o kadar huzurlu bir hayatımız olacak ve ölümün kıyısına geldiğimiz zaman o kadar az pişmanlıklarımız olacak.
Kitabı okurken her satırında iyileştiğimi hissettim. Her zaman tavsiye listemde olan bir kitap olacak.
En son ne zaman gerçekten denize baktınız? Veya sabahı kokladınız? Bir bebeğin saçlarına dokundunuz? Yediğiniz yemekten gerçekten tat ve keyif aldınız? Çimlerin üstünde yalın ayak yürüdünüz? Mavi gökyüzüne baktınız? Bütün bunlar belki de bir daha hiç yaşamayacağımız deneyimlerdir. Ölmek üzere olanların, sadece yıldızları bir kez daha görmeyi ya da okyanusu seyretmeyi istediklerini söylediklerini duymak hep şaşırtıcı olmuştur. Birçoğumuz okyanusun ya da denizin yakınlarında yaşarız ama ona bakmak için hiç zaman ayırmayız. Hepimiz yıldızların altında yaşarız ama kafamızı kaldırıp gökyüzüne gerçekten bakar mıyız? Gerçekten hayata dokunur, ondan tat alır mıyız, olağanüstüyü, özellikle olağanın içindeki olağanüstüyü görür, hisseder miyiz?
Mutluluk kendimizi sadece olduğumuz gibi, bugün, başkalarıyla karşılaştırmaksızın, geçmişte olduğumuz ya da gelecekte olacağımızdan korktuğumuz halimizi hesaba katmaksızın "iyiyim, sorun yok" diye görmekten gelir.