Hayatta hiçbir şey insanın çevresine kendi benliğinden daha yüksek duvarlar öremez çünkü.Kah mazinin acılarına kah geleceğin kaygılarına savrula savrula geçen bir ömürde, hayatı kendine zindan eder .
Kimse direkt olarak kendine acıdığını söyleyemez .Kendine acımanın en bilindik yolu şikayet etmektir.Kendilerini hayatın içinde bir kurban , hep kötü şeyler yaşamış bir zavallı olarak görürler.