Recep Yeşildağ
@ALPAGUU
Şu anda okuduğu kitap
Gece yarısı kurulan bir ülkeden geliyorum ben . Ölümün kıyısından döndüğümde ise vakit öğleni biraz geçiyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Bir yerde kötülük varsa oradaki herkes suçludur."
Faşist yönetim, diktatörlük,vurdumduymazlık,insanların paraya olan zaafı,haksızlıklar karşısında üç maymunun oynanması, haksızlıklara ses çıkaranların anarşist dendiği bir toplum düzeni,insanların doğa düşmanı olduğu gerçeği bu kadar güzel anlatılabilir miydi?
Zülfü Livaneli'nin okuduğum ikinci kitabı.Kitapt a çok güzel göndermeler,artık uyanın demeler,eşsiz benzetmeler ve oy çokluğuyla verilen her kararin demokratik bir içerik oluşturmadigi bizlerin gözüne sokulmuş.
İnsanoğlu zaafları olan,kandirilmaya müsait,birbirine çabucak dusebilen,anında dostunu satan,söylentilere inanmayı tercih eden, diktatörler karşısında seslerini çıkaramayan ve hayvanlardan ders alması gereken bir mahluk.
Kitap öncelikle çok güzel bir dille yazılmış.Kahraman isimleri kullanılmamis ki kullanılan tek isim kitabı bizlere anlatan kişinin sevgilisi Lara'dir.İnsanliktan uzak,cennet gibi bir adada yaşayan,birbirleriyle çok iyi anlaşan,dünyanın telaşında ve ülkelerindeki kaostan kaçan bir grup insanın yaşadığı adaya darbe ile hükümeti ele geçirip son zamanlarını kafa rahatlığı içinde geçirmek için adadaki satılık olan bir evi alan ve "Başkan" diye anılan kişinin adaya geldikten sonra adanın tüm düzenini bozması,onları diktatörlügu altına alması,doğanın dengesini bozması,cennet adayı sonunda yok etmesi ve belki de adadaki herkesin zavallı gözüyle baktığı bir kişi tarafından uçurumdan atılmasıyla doğanın adaletinin yerini bulması ustalıkla anlatılmış.
Kitapta yazarın sık sık benim haddime değil,gerçek bir yazar gibi yazamam ama deyip alçak gönüllülüğü ve kimsenin kahramanlık beklemediği bir çocuğun ortaya çıkıp yetişkinlerin gösteremediği cesareti göstermesi kitabı ayrı bir ders alınacak unsur haline getirmiş.
Bu durumda boyun eğen insan soyunun mu, yoksa başkaldıran martıların mı daha akıllı olduğu sorusu sorulmalı, değil mi?
Eskiden beri insanları hayvanlara benzetme huyum vardır. Bence her insan bir hayvana benzer. Kiminin yüzü bir kuşu andırır, kimininki bir koyunu; bazı insanlar ata benzer, suratları aynen at gibi uzundur; bazıları kurt yüzüne sahiptir. İnsanların, benzedikleri hayvanların karakterini aldığını düşünürüm. Ne bileyim, belki de öyle geliyordur içlerinden, öyle hissediyorlardır. Bir koyuna, niye böyle uysal davranıyorsun ya da bir kurda, niye böyle yırtıcısın diye sorulur mu!