Ezel

İnsanlarla hep değişen, sürekli olmayan ve asla içtenlikli olamayan ilişkilere girmek.Hepsinin canı cehenneme!
Reklam

Ezel

, bir kitap okudu
Puan vermedi·64 syf.·
25 saatte okudu
·
2025 41. kitabı
Stefan Zweig
8.1/10 · 279,3bin okunma
İnsanın kendisine karşı satranç oynaması, kendi gölgesinin üzerinde atlamaya çalışması gibi bir paradoks anlamına gelir.
Czentovic'in yardımcımıza yüce gönüllülükle bir şans tanımadığın,bu lafların kendi başarısızlığını gizlemek için acemice uydurulmuş bir bahaneden başka bir şey olmadığını hepimiz biliyorduk.Tam da bu yüzden,böylesine sarsılmaz bir kibrin kırıldığını görme arzusu içimizde daha da şiddetlendi.
İlk zaferimizi işte o zaman kazandık.Şimdiye kadar hep ayakta dikilerek oynayan Czentovic,epeyce tereddüt ettikten sonra Nihayet tahtanın başına oturdu.Hiç telaş etmeden ağır ağır oturmuştu gerçi ama bize en başından beri reva gördüğü o tepeden bakış sırf fiziksel açıdan da olsa ortadan kalkmıştı.Hiç değilse masada bizimle aynı göz hizasına inmeye zorlamıştık onu.Bakışlarını satranç tahtasına dikip uzun uzun düşünürken koyu gözkapaklarının ardındaki gözbebekleri artık görünmez olmuş,öyle kafa patlatıp dururken yavaş yavaş aralanan ağzı değirmi suratına hafiften bön bir ifade vermişti.Czentovic birkaç dakika düşündü, sonra hamlesini yapıp ayağa kalktı.