“Boşver be patron”dediğin de hayatı hafife alışına ,her yeni başlangıcında mücadeleyi asla bırakmamasına ,engin tecrübesiyle yaşananlar karşısında ki soğukkanlılığına ,çektiği acılarda tanrıya isyanına ,şarabına ,dans edişine ,santuruyla duygularına ses olmasıyla,her kaybedişten bir kazanımla çıkmasıyla ,muazzam bir karakterdir Zorba.
Kazancakis usta bir filozof olarak hayatın sorgulandığı bir roman yazmış,yapmak isteyip yapamadıklarımızı bir bir yüzümüze vuran yaşam dersi ,hayatın felsefesi işlenmiş “kaba bir adamın sözlerinde” ince ,kibar bir nakış gibi.Kitaplarda yazmıyorsa “neden ölüm var” niye okuyorsun deyişin de ki isyan ,bir yazarın yaşanmışlıklara teslimiyeti gibi,Bilgeliğin ,Zorbanın hayat tecrübesi karşısında ki ezilişi gibi,hayatın anlamını kağıtlarda değil hayatın içinde var olarak öğrenebileceğini,kendini sorgulamaya başlaması gibi ince ince anlatmış.
Kitabın ,boğazıma düğümlenen ,içimde boşluk hissi yaratan bir etki ile bitişinde ,hafızamda iyi ki okumuşlarım arasına girdiğini biliyordum.
Son olarak Nobel edebiyat ödülünü ben gönülden verdim....