a.ozek
@AOzek
"... şiir insanları birleştirmez, onları ayırır."
Şu anda okuduğu kitap
Eski türkü söylerim küflenmiş şarkıları
Hicaz dolabı değil yalelli yallah değil
Küme küme can veren turnaların ahıdır
Paramparça bir şarkı:ayarsız,ürkünç, sefil..
Oruca niyetlendim şeftali pazarında
Yanıl elmalar vardı yafa portakalları
Dünyayı çözümlemiş rahat yüzleri ablak
Tüccarlar, kıyakçılar ve Babil çakalları..
Akçasını almadım ipeğini giymedim
Hiçbirine bakmadım Kadir Mevlâ tanıktır
Yavan aşktan dökülmüş bir sofraya oturdum
Korkut Ata, Aprınçur, Yunus Emre konuktur..
Süleyman Çobanoğlu
Süleyman Çobanoğlu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bardaklar büyüdü ve ben de çayı bıraktım
Ne huzur iskan ettim ne kaldı dem meskeni
Viradır... limanlara uğramayı bıraktım
Terk edilmiş rüzgârlar dolduruyor yelkeni
Ben bir ülküyü sevdim bebeğim bir de seni
Seni görse çökecek kapına Kusva olup
Üç bin yıllık göçebe genlerim ferden mahrum
Bu yaşta utanmadan hem rezil rüsva olup
Adetim değil fakat sır vermek, söylüyorum
Seninle yoldan çıktı, dünya, şaştı ekseni
Ben bir ülküyü sevdim bebeğim bir de seni
Cürmüyle gurur duyan taammüden mücrimim Kendimi ihbar ettim sana daha demincek
Dört kapı kırk makamın dışında yedi iklim
Gür nehirler doğuran yamaçlardan gelecek
Bir ses bir koku gibi bekliyorum gelmeni
Ben bir ülküyü sevdim bebeğim bir de seni
Hurufata aldırma tek mevzi yek sipersin
Zaman akıp gidiyor al kiremit damlardan
Kim var ki senden başka görüp kalbim ürpersin
Kim kaldı benden başka o eski adamlardan
Sen Baykal'dan Budin'e üç bin yıllık en yeni
Ben bir ülküyü sevdim bebeğim bir de seni.
Afşın Efkarlıoğlu
Afşın Efkarlıoğlu- İnsanlara kalbimin bahçesinden çiçekler devşirdim. Ve kucağımda çiçekler, kapılarını çaldım. Kapılar açılmadı...
Coğrafi kader, biyolojik kader, sosyal kader. Bunların bir tanesi benden çok daha kabadayısını felce uğratmaya kâfi iken, üçü birden çullandılar üstüme...
Cemil Meriç
Cemil Meriç10/10
18 günde okudu
·2025 6. kitabı
Ülkü Bağı
“Üçüz ayın dokuzunda doğmuşum,
Kırk eren uğrağı dağın ardında.
Yüreğimi bengi-suda yuğmuşum;
Yaşıyorum binbir yuğun ardında.
Altay’daki al yılkıdan tay aldım,
Göğe yakın şimşirlerden yay aldım.
Kurt soluklu tipilerden pay aldım;
Büyüdüm bir ulu çığın ardında.
Ötüken’i han gönlüme taht ettim,
Malazgirt’i ak alnıma baht ettim,
İstanbul’u yâr belledim aht ettim;
Murat aldım bir al tuğun ardında.
Gene yolum eski dağlara doğru,
Ülkü ülkü kokan bağlara doğru,
Güneşi batmayan çağlara doğru;
Yürüyorum son Başbuğ’un ardında.”
Yetik Ozan
Yetik Ozan