Aslında kitabı hem çok beğendim hemde çok sıkıldım. Çünkü çeviriden midir bilmem ama üslubu rezaletti. Bir türlü kitabın akışına kapılıp gidemedim. Sanırım bunun sebebi kitaba ödül aldıran alegorik anlatımdan kaynaklanıyor. Olaylar sanki hiç ilerlemiyor sanki hep aynı olaylar farklı betimlemelerle anlatılıyordu. Sonradan anladım ki aslında yazarın yapmak istediği tamda buymuş. Yazar, uzun benzetmeler ve karmaşık betimlemelerle aslında insanlığın ta kendisine ayna tutuyor. Masum kabul ettiğimiz çocukların bile uygun şartlar sağlandığında nasılda bir canavara dönüşeceği apaçık gözler önüne seriyor. Ben her ne kadar ilk okumada pek zevk alamasam da kitabı tekrar okuyunca daha bir güzelleştiğini fark ettim. Ne olup bittiğini anlamaya çalışıp durduğum ilk seferden sonra aslında neyin anlatılmak istediğini anlayınca kitap gözümde büyüdü ve hak ettiği yere Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık bir kitap haline geldi. Size tavsiyem eğer hala okumadıysanız ,okumak biraz sabır gerektirse de, kesinlikle en kısa zamanda okumanız olacaktır. Eğer okudunuz ve pek bir şey anlamadınız ya da benim gibi üslubunu beğenmediyseniz üzerinde biraz düşünmenizi bir kaç yorum okumanızı ve kitabı bu çerçevede tekrar gözden geçirmenizi tavsiye edeceğim kesinlikle kitaba bakışınız değişecektir.