Güller Özgen
@AVizyon
Gerçeklik ve doğa:muhterem efendim benim,çok önemli şeylerdir. O kadar ki bazen en ince hesapları bile altüst ederler.
Reklam
Aramızdaki biricik fark, benim, sizin söylediğiniz gibi, olağanüstü insanların her zaman, her türlü rezilliği ille de yapabileceklerini, yapmak zorunda olduklarını söylememiş olmamdır. Sanırım, öylesi bir yazının yayımlanmasına zaten izin vermezlerdi. Ben yalnızca “olağanüstü” insanın, ülkülerinin gerçekleşmesi için gerekiyorsa (yalnızca bu koşulla: Ülkülerinin gerçekleşmesi için gerekiyorsa… Kaldı ki, bunlar tüm insanlık için de kurtarıcı birtakım ülküler olabilirler) bazı engelleri aşmaya kendinde bir hak bulabileceğini (resmi olmayan bir haktır bu) ima etmiştim. Demin yazımın pek açık olmadığını buyurdunuz! Elimden geldiğince onu size açmaya hazırım. Sizin istediğinizin de bu olduğunu söylersem, sanırım yanılmış olmam. Buyrun öyleyse. Kepler ya da Newton’un buluşlarını, çeşitli kombinezonlar yüzünden bu buluşların açığa çıkmasına engel olan, bunların yolunu tıkayan bir, on, yüz ya da daha çok kişinin hayatları feda edilmeden insanlık öğrenemeyecekti diyelim. Bu durumda bence, buluşunu tüm insanlığa iletebilmek için Newton’un bu on ya da yüz kişiyi ortadan kaldırmaya hakkı vardı, hatta bu onun için bir zorunluluktu. Bundan hiçbir zaman Newton’un önüne geleni asıp kesmeye ya da her gün çarşı pazarda hırsızlık etmeye hakkı olduğu sonucu çıkmaz. Daha sonra, hatırımda yanlış kalmadıysa, bu görüşümü şöyle geliştiriyordum: En eskilerden başlayıp, Likurg, Solon, Muhammed, Napolyon ve sonrakilerle sürüp giden insanlığın tüm kurucularının, yasa koyucularının, başka hiçbir nedenle değilse bile, yalnızca yeni yasalar koydukları, böylece de toplumun kutsal saydığı, babadan kalma eski yasaları çiğnedikleri için, ayrımsız hepsi birer suçluydular. Doğaldır ki, bunların hepsi amaçlarına yardımı olacağına inandıkları anda kan dökmede (hatta bazen eski yasalara bağlılık duymaktan
Jan şöyle dedi “Sahiplenmediğin şey,Senin sahibin olur.”
Bill Spinoza “olamadığınız şey sizin olmanıza izin vermeyecektir. “ der. Siz tüm benliğinize var olma iznini vermeyi öğrenmek zorundasınız. Eğer özgürleşmek istiyorsanız önce “olabilmeniz” gerekir bu kendimizi yargılamaya son vermemiz gerektiği anlamına gelir. İnsan olduğumuz için kendimizi bağışlamalıyız. Kusurlu olduğumuz için kendimizi bağışlamalıyız. Çünkü kendimizi yargıladığımızda otomatik olarak başkalarını da yargılarız ve başkalarına yaptığımız şeyi kendimize de yaparız. Dünya içsel benliğimizin bir aynasıdır. Biz kendimizi kabul edebildiğimiz de ve bağışlayabildiğimiz de otomatik olarak başkalarını da kabul eder ve bağışlarız. Bu benim için öğrenilmesi zor bir dersti
Siz ışığınızı ortaya çıkarmak için karanlığa girmek zorundasınız. Biz herhangi bir hissi ya da dürtüyü bastırdığımızda onun zıt kutbunu da bastırıyor oluruz.