İnsan ilişkilerinde önceden hep karşımdakine haketmediği değerleri yükleyip haddinden fazla büyütürdüm. Sonra karşımdakinin bozuk, anlamsız davranışlarının benim bir hatam doğrultusunda olduğunu varsayıp, kendime yüklenirdim. Bu yaptığım resmen kendime haksızlıktı. Şimdi ise çok basit bir ilişki yürütüyorum insanlarla; ben bir aynayım, bana baktıklarında ancak kendilerini görüyorlar. Oldukça basit; gülümsersen, gülümseme görürsün, somurtursan somurtma görürsün.