Azize Demircan
@Abakzfs
Ölümlü...
Çoğu Zaman Sükût Ederdi
“Susan kurtulur” (Tirmizî, Kıyamet 50 .. )
“Allah’a ve âhiret gününe inanan, ya hayır söylesin ya da sussun” (Buhârî, Edeb 31 .. )
“Mü’minler,boş söz ve lüzumsuz işlerden kaçınırlar.” (Mü’minûn 23/3)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
171. Enes ibni Malik radıyallahu anhdan rivayet edildiğine göre, Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem,
"Amellerin en hayırlısı, konup göçmektir” buyurdu. Ashab-ı kirâm,
"Yâ Resûlallah! Konup göçmek nedir?" diye sorunca şöyle buyurdu:
"Kur'an'ı hatmetmek ve ona tekrar başlamaktır. "
İnsanlar Resulullahın (sas) ayrılık haberini duyduklarında feryat ettiler, ağladılar.
“Yâ Rasûlullah! Sen Rabbimizin Resûlüsün. Bizleri bir araya getirensin . Birliğimizin yegane ışığı, halimizin burhanısın. Eğer sen gidersen işlerimizde kime danışırız ?”
Buyurdu ki: “ Ben sizlere gecesi gündüzü aydınlık bir yol bıraktım. Bundan sonra helak olanlar ancak o yoldan sapanlardır. Sizlere biri konuşan biri de sessiz olmak üzere iki vaiz bıraktım. Konuşan ; Kur’an ; sessiz olan ise ölümdür. Bir iş size anlaşılmaz gelirse Kur’an’a ve sünnete danışın. Kalpleriniz karşılaştığında ölüm hallerini hatırlayarak onu yumuşatın.”
Resûlullah'ın Haya Hakkındaki Hutbesi
Hz. Aişe'den (r.anha) rivayetle:
Resûlullah (sas) minberdeydi. İnsanlar da etrafına toplanmışlardı. Buyurdu ki:
"Ey insanlar! Allah'tan hakkıyla hayâ edin!"
Ashâbtan birisi: "Yâ Resûlullah, bizler Allah'tan hayâ ediyoruz" dedi.
Buyurdu ki: "Allah'tan hayâ eden kimse her gece ölümü gözünün önüne getirmeden yatmasın. Karnını ve içindekileri, başını ve içindekileri muhafaza etsin. Kabri ve çürümeyi hatırlasın. Dünya hayatının ziynetlerini terk etsin."
Ebû Hureyre’den rivayet edildiğine göre Nebî sallallahu aleyhi ve sellem cenaze namazında şöyle dua etmiştir:
“Allahım! Bu cenazenin Rabbi sensin, onu sen yarattın, İslâm’a sen hidâyet ettin. Şimdi onun ruhunu da sen aldın. Onun gizlisini-açığını en iyi sen bilirsin. Biz senin huzuruna, ona şefaatçi olarak geldik, onu bağışla!”
Ebû Dâvûd, Cenâiz 56
