İlk kez boş bir mideyle gözlerimi kapatmıyordum, günlerce aç kaldığımı bilirdim çünkü. Yedi yaşından beri sokakları eviniz bildiyseniz, çöpten topladığınız bayat ekmekler sizin için büyük bir lezzet şöleni olurdu. Attıkları reçel kaplarının dibinde birazcık kalmışsa, çikolata kavanozunun dibi iyice sıyrılmamışsa o gün sizin için şanslı bir gündü. Başkalarının çöpüyle beslenmek fazla dokunmazdı çünkü bir lokma ekmeğe muhtaç iken gurur yapacak durumda olmazdınız.
"Gör," demişti Allah, "Tuhaf arkadaşının sırrını gözlerinle gör ki senden başkalarının da sırrı olduğunu bil. Kendi sırrının değerini bil. Rastlantıların seni bana ne kadar yakın kıldığını bil..."