Aslına bakarsan hâlâ anlayamadığım şey, insanın tehlikesini bile bile bir suç işledikten sonra onu itiraf cesaretini bulamayışıdır. İtirafı engelleyen bu küçük korkuyu, ben her suçtan daha zavallı buluyorum."
"Sence... Her zaman... Her zaman insanlara engel olan tek şey korku mudur? Utanç... Utanç olamaz mı? İçini dökmek... Herkesin ortasında soyunmanın, ruhen çırılçıplak kalmanın utancı?"
GÖÇ (DÉPART)**
Burası değil.
Ne sokakları,
ne insanları,
ne de gökyüzü ait bana.
Yola çıkmalıyım.
Arkamda her şeyi bırakıp - kelimeleri, isimleri, yüzleri.
Sonsuzluğun ilk durağına yalınayak yürümeliyim.