Abonman

Deli gönül, neyi özler durursun? Acınacak dostun, cananın mı var? Dünya yansa yorganın yok içinde, Harap olmuş evin, dükkânın mı var? Hatır, gönül bulamazsın birinde, Dama dedi dişisinde, erinde, Vatan dedikleri yangın yerinde, İnsanlığa hâlâ imanın mı var? Nene yetmez senin şu kuru kaval? Pir aşkına sıkıldıkça durma, çal. Malta'daki kurnazlardan ibret al, Paran mı var, bağın, bostanın mı var? Sana giren, çıkan nedir, be dürzü? Be Allah'ın numunelik öküzü! Ben mi yuttum on dört bin okka düzü, Bekri Mustafa'dan fermanın mı var? Ne uymazsın zamaneye be domuz? Kırk senedir.... ne verdin omuz. Nâzır olmuş desem sana ıstakoz, Reddedecek kılıç, kalkanın mı var? Çünkü neden? Dalyanın yok, ağın yok, Bir tek hamsi kızartacak yağm yok. Ocağın yok, dalın yok, budağın yok, Yoksa Gökalp gibi Turan'm mı var? Uyanmadın gitti, dalgın uykudan, Sana ne be âlemdeki kaygudan? Dem vurursun siyasetten duygudan, Beynelmilel bir imtihanın mı var? Feylesofum dedi herif, pap çıktı, Nâzır oldu, saman sattı sap çıktı.
Reklam
Olumsuz duygular bastırıldığında olumlu duygular da bastırılır ve sevgi ölür.

Abonman

, bir kitap okudu
Puan vermedi·205 syf.·
2026 6. kitabı
Cemâlnur Sargut
8.7/10 · 87 okunma
Çocukluğum, çocukluğum... Uzakta kalan bahçeler. O sabahlar, o geceler, Gelmez günler çocukluğum. Çocukluğum, çocukluğum... Gözümde tüten memleket. Artık bana sonsuz hasret, Sonsuz keder çocukluğum. Çocukluğum, çocukluğum... Habersiz ölen kardeşim, Mezarı bilinmez eşim, Her bir şeyim çocukluğum. Çocukluğum, çocukluğum... Bir çekmecede unutulmuş, Senelerle rengi solmuş, Bir tek resim çocukluğum... Ziya Osman Saba
Allah'ım, beni kıyasların ve yarışların dar koridorlarından çıkar, senin genişliğinde yürüt. Başarısızlıktan korkan adımlarımı güçlendir ve gayretimi arttır ki ümidimi senden başka yere bağlamayayım. Bana kendi nasibime razı olmayı öğret, kendi emeğimde huzuru buldur. Kalbimi gizli kıskançlıklardan, dilimi faydasız sözlerden, zihnimi boş kaygılardan arındır.
Reklam