Ştoltz "Nedir bu ?" diye sordu kendi kendine. "Doğanın yasaları gereği, doğuştan bir yeteneksizlik mi ?..Gerçek güzelliği hiçbir zaman kaybolmayan, palyaço kıyafeti giymeyen, görünümü değişen, ama hiçbir zaman sönmeyen o sevgiyi nerede aramalı ? Her yere dağılan, güzelliğiyle her şeyi saran bu hayat suyunun doğal rengi nedir ?"
Tutkularının şiirine inanmayı sürdürür; başkalarının coşkulu atılımlarına, yıkıcı davranışlarına özenmez; hep kusursuz, katı bir hayat çizisinde düzgün bir yaşamı özlerdi.