Uzun bir günün, hatta akşamın ardından insanın yalnız başına kalıp kendi koltuğuna oturup kendisi olabilmesi, yıllar süren uzun ve maceralı bir yolculuktan sonra yolcunun kendi evine dönmesine benziyor.
Bir başkası olduktan sonra, bir daha bir başkası, bir daha bir başkası ola ola, ilk kimliğimizin mutluluğuna geri dönebileceğimizi sanmak boş bir iyimserliktir.