İlk defa bir kitap için inceleme yazacak kelimeleri bulamadım. Sayfalar boyunca bir çocuğun duyulmayan çığlığına, yetişkinlerin ürkütücü sessizliğine tanık oldum. Bazı hikâyeler okunup geçilmiyor; insanın içine yerleşiyor, canını yakıyor.
Çocukluğu zor geçmiş, benzer yaraları taşıyan arkadaşlara bu kitabı tavsiye etmiyorum. Çünkü bazı satırlar sadece okunmuyor, yeniden yaşanıyor. Psikolojik olarak kendinizi hazır hissediyorsanız sonuna kadar okuyabilirsiniz. Ben devam edemedim.
Eğreti bir aileydi bizimki, evet; aile değil yamalı bohça, hiçbir şeyin konuşulmadığı ama herkesin gözü önünde sessiz dramların yaşandığı bir aile, araya kimse girmeden.