Adar
@Adar4747
Like warrior poets
İnşaat mühendisi
Lisans
Mardin
1 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Biz Güzel Çocuklardık...
Bir zamanlar biz de çocuktuk ...
Ne teknolojinin parmak izine bulaşmıştık ne de zamansız büyümüş birer yorgun yetişkindik.
Çocuktu halimiz… Ama aklımızda büyüklerin duası, kalbimizde inceliğin izi vardı.
Kitap ayracı bilmezdik mesela ,satılmazdı da..
Sayfaların arasına bir tutam kurumuş gül,menekşe,yaprak koyardık,
Belki biraz kokusunu saklamak için, belki de kitabın sonuna geldiğimizde o gül, yaprak bize kim olduğumuzu hatırlatsın diye...
Ne kitabı atmaya kıyardık ne de o gülü…
Bir anlamın hatırına her şeyi saklardık biz.Bir vedada kumun içinden çıkarılıp Pepsi kapağı verildiyse o veda unutulmasın diye saklanırdı yıllarca ..ederine ,fiyatına bakılmazdı hediyenin..
Defterlerimizin kenarlarına renk renk çiçekler ,hayvanlar çizerdik.
Sadece yazmak yetmezdi çünkü, güzelliği taşımak isterdik her sayfaya.
O süsler, bizim tertemiz yüreğimizin aynasıydı aslında.
'Kalbin kadar temiz bir sayfayı bana ayırdığın için'le başlayan hatıra defterlerimiz olurdu en sevdiklerimize yazdırdığımız..
Ne yaptıysak sevgiyle yaptık, incelikle,özenle…
O yüzden güzeldik biz.
Yere düşen ekmeği öper alnımıza koyardık, sonra kuşlar yesin diye yüksek bir yere bırakırdık.
Bize öyle öğretmişlerdi çünkü:
“Ekmeğe saygı, insana saygıdır"la büyütüldük.
Süt dişimiz düşünce cami avlusuna koyardık, kuşlar götürsün, yerine inci gibi yenisi gelsin diye dua ederdik.
Her şeyin bir anlamı vardı.
Oyun oynarken yaşlı bir teyze “evladım, ekmek alır mısın?” dese, seksek oyunu,can yaktı ,saklambaç yarım kalırdı.
Çünkü büyük sözünün üstüne oyun kurulmazdı.
Telefon her evde yoktu ama her evde mahcup bir nezaket vardı.
“Bir maniniz yoksa, annem yarın size gelecek” cümlesi, kapı ziline basmadan önce çalınan gönül ziliydi.
Biz böyle büyüdük.
Adar
👍
Reklam
Vaktiyle ulus kavramı insanları bir ücret ödemeden savaş için seferber etmek amacıyla icat edilmişti.
Adar
👍