Değişmesi gerekenler üzerinde çaba gösterirken en iyi referans öz benliğe sadık kalarak değişmektir. Zira kitaplarda verilen reçeteler ışığında gelişmeye çalışan bir insan kendisi olmayı unutup başkası gibi davranmayı seçebiliyor.
Beyaz bir sayfa olmayi öğrenmek, her yeni karşılaşma ve ilişkiye Mevlana hazretlerinin" Haydi, ben bensiz geleyim, sende sensiz gel" sözlerinde ki sıfırlanmış bir hâlle başlamak ne kadar güzel olurdu.
İnsanın içinde mektup olan bir zarf olduğu varsayilirsa görüntüsu zarf; zarfın içindeki mektup ise kendisidir. Mektubu içeren zarfa bakarak bir kanaate varmak, insanın iç dünyasıni görmezden gelmek anlamına gelir. İnsan, görüntüsü ( dışı) ve özüyle ( içi) bir bütündür; surete bakıp öze varmak yanılgıyi getirir.