İnsanın içinde mektup olan bir zarf olduğu varsayilirsa görüntüsu zarf; zarfın içindeki mektup ise kendisidir. Mektubu içeren zarfa bakarak bir kanaate varmak, insanın iç dünyasıni görmezden gelmek anlamına gelir. İnsan, görüntüsü ( dışı) ve özüyle ( içi) bir bütündür; surete bakıp öze varmak yanılgıyi getirir.