Adem
@Ademmrsyy
Hayır! hayır! Nefret etmeye üşeniyorum.
youtube.com/playlist?list=P...
Oldukça cahilimdir ama epey okurum.
youtu.be/QUJpGqQly2Q?si=...
Özel Eğitim Öğretmeni
Trakya üniversitesi
12 Ekim
97 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
🌸⛱️❄️🍂
Adem
İlkbahar benim en sevdiğim mevsim.
Çünkü her şeyin yeniden başladığı, toprağın kalbinden umut fışkırttığı zaman dilimidir o.
Kışın sessizliğinden sonra gelen bu uyanış, sanki ruhuma da baharı getirir.
Ağaçlar, dallarına yeşilin binbir tonunu giydirirken, ben de içimdeki yorgunluğu soyunurum usulca.
Bir çiçeğin tomurcuğa durması gibi, ben de yeniden doğarım.
Güneş, tenime değil, kalbime dokunur önce.
Kuş sesleriyle uyanmak, pencereden içeri süzülen ışıkla gülümsemek…
İlkbahar, sadece bir mevsim değil; içimdeki çocuğun yeniden sokağa çıktığı, hayalleriyle sek sek oynadığı bir zamandır.
Ve ben, her ilkbaharda biraz daha inanırım:
Her şey geçer, her şey yeşerir, her şey yeniden başlar…💚
Reklam
Bir Cinayet Romanı Değil, Bir Hafıza AtlasıRoman
Ahmet Ümit’in İstanbul Hatırası romanını bitirdiğimde, içimde garip bir sessizlik kaldı. Sanki bir dostla uzun bir yürüyüşe çıkmış, sonra onu bir köşe başında uğurlamışım gibi. Bu kitap bana sadece bir polisiye hikâye sunmadı; aynı zamanda İstanbul’un tarihine, ruhuna ve acılarına dair bir iç yolculuk yaşattı.
Başkomiser Nevzat’ın gözünden İstanbul’a bakmak, bana hem bir dedektifin keskin zekâsını hem de bir insanın kırılgan kalbini gösterdi. Onun geçmişle hesaplaşmaları, kayıpları ve içsel sorgulamaları, benim de kendi hayatımda zaman zaman durup düşündüğüm noktaları hatırlattı. Özellikle cinayetlerin İstanbul’un yedi tepesine bağlanması, şehrin tarihini bir cinayet haritasına dönüştürerek olağanüstü bir anlatı kuruyordu. Her tepe, bir dönemin izini taşıyor; her kurban, bir hatırayı temsil ediyordu.
Kitabı okurken İstanbul’un sokaklarında yürüyormuş gibi hissettim. Yalnızca mekânlar değil, zaman da değişiyordu. Roma’dan Bizans’a, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan bir tarih koridorunda yürürken, geçmişin bugüne nasıl sızdığını fark ettim. Bu yönüyle kitap, bana hem bir tarih dersi verdi hem de bir empati egzersizi sundu: geçmişin acıları, bugünün sorularına nasıl cevap olabilir?
Son sayfayı çevirdiğimde, bir roman bitmişti ama bir bağ kurulmuştu. İstanbul artık sadece bir şehir değil benim için; bir hafıza, bir yara, bir sevda. Bu roman, bir hatıra değil, bir hatırlatma: geçmişi bilmeden bugünü anlayamayız. Ve ben, bu kitabı okuduktan sonra İstanbul’a bir kez daha, bambaşka bir gözle bakmaya başladım.
hanifi yikilmaz isimli okura yanıt verildi
Adem
🙏🙏
“İnsanoğlunun kaderi nasıl da muazzam bir belirsizliğe gömülmüştü!”
Adem
Eeee spoiler vermeyen tek senarist olarak tanınılıyor beyefendi.
Kızıl Elma
"Yakında yağmurlar başlayacak, her şey solacak, kararacak ve tarlalar bu güzelliklerini yitirecekler."filiz Erdemci︎ isimli okura yanıt verildi
Adem
filiz Erdemci︎ rica ederim hocam.