"İnsan hayatta belli bir yolu tutarsa o yolun vardığı sonla karşılaşır," dedi Scrooge. "Ama yolundan ayrılırsa vardığı son da değişir.
Reklam
"Fazla nüfus nedir sen mi biliyorsun? Nerededir bu fazla nüfus? Kimin yaşayıp kimin öleceğine sen mi karar vereceksin? Yüce gücün karşısında belki sen şu fakir adamın çocuğu gibi milyonlarcasından çok daha değersizsin, belki yaşamayı onlardan daha az hak ediyorsun. Yaprağın üstündeki böcek, toz toprağın içinde debelenen aç kardeşlerinden yakınıyor, yüce Tanrım!"
"İnanmak zorundayım. Ama neden hayaletler dünyada geziyor? Neden bana görünüyorlar?"
"Her insanın ruhunun diğer insanlarla bir şeyler paylaşması, gezip görmesi gerekir. O ruh hayatta bunları yaşayamazsa bunu ölümden sonra yapmaya mahkumdur. Dünyayı dolaşmakla lanetlenir, yaşayamadıklarını ölümünden sonra görür ama tecrübe edemeden uzaktan bakar!"
"Mutlu Noellermiş. Senin mutlu olmaya ne hakkın var? Mutlu olmak için ne sebebin var? Ne de olsa yoksulsun."
"Peki öyleyse," diye karşılık verdi yeğeni kaygısızca, "Senin kötümser olmaya ne hakkın var? Aksi olmak için ne sebebin var? Ne de olsa zenginsin."
6/10
2025 38. kitabı
Kitap bitti
3/5
𝑲𝒐𝒏𝒖𝒔𝒖:
Stella, abisinin yakın arkadaşına aşık olur ve 18. yaş gününde Jackten onu öpmesini ister. Jack öper ve bu temas daha ileriye gider. Kız, hamile kalır ve ailesinin tehditlerinden dolayı bebeğini başka bir aileye vermek zorunda kalır. Jack ve Stella hiçbir şey olmamış gibi 12 yıl hayatlarını sürdürmeye devam eder ve sırlarını gizlerler...
𝒀𝒐𝒓𝒖𝒎𝒖𝒎:
Kitabın konusu çok güzeldi bence. Bölümlerin uzunluğu, yazı puntolarlı da gayet iyiydi. Okurken bu konularda asla zorlanmadım.
Karakterlere gelecek olursak kitabı okurken Jacki sarsasım vardı. Korkaklığı bırak ve ailene sahip çık, diye... Son sayfalarda kendine geldi. O kısımlarda gelişimini izlemek güzeldi.
Stella... O kadar çok abimmm abimmm dedi ki gerçekten de abisi öğrenince büyük bir kaos yaşanacak sandım... Duygularını dorukta yaşayan bir karakter. Yaşadığı şeyler normal değildi ve onca kalabalığın içinde yapayalnızdı yinede.
Kitapta dram vardı ve şunu belirtim hiçbirinde bir duygu belirtisi yaşamadım. Beni etkilemedi. Normalde oralarda ağlarım ama burda yazar geçirememişti bence. Çok daha iyi yazabilirdi. En iyi yazdığı sahnesi de bence pankek yapmaya çalıştıkları sahneydi. Orası iyiydi bakın. Gerçekten de onlarla beraber içim ısındı.
Bir de Grayson'ı(abi) fazla abarttıklarını düşünüyorum ya da yazar o kısımları es geçip direkt ana karakterlerin ilişkilerini hızlandırdı. On iki yıl boyunca onu bahane edip susuyorlar ama her şey bir telefon konuşması ile halloluyor... Asla böyle bir yüzleşme sahnesi beklemezdim.
Genel olarak rs'ye giridyseniz çıtıt çerezlik bir kitap. Ben işleirmden dolayı biraz uzun sürede okudum ama siz daha hızlı da okuyabilirsiniz
Reklam