Kitabın henüz ilk sayfasında Eflatun'un Devlet kitabından bir metin alınmış. Aslında tam da kitabı özetler nitelikte. Yükselişi ve çöküşü, bunlar yaşanırken oluşan duygu durumlarını elifi elifine anlatan bir giriş olmuş.
Kitap mesajlarla yüklü bir dille yazılmış. Bu mesajlar okuyucuya aktarılırken de o kadar incelikli bir anlatım seçilmiş ki okuyucuyu hiç sıkmadan dünyasına çekiliyor.
Kitabın temposunu kahramanın zeka düzeyine göre artıp azalıyor. Sanki kahraman yazma zorluğu çekerken siz de okuma hızında zorlanıyorsunuz. Kahramanın bilgisi, görgüsü, davranışları hızlandıkça okuma temposu da artıyor. Sonra kahramanla birlikte sakarlaşıp, onunla birlikte eriyorsunuz.
İnsanı okurken zorlayan, düşündüren, bolca altını çizdiği bir kitap.
"Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez" syf:262 Bu ifade tüm kitabın bana göre en can alıcı kısmıydı.