Məncə, astagəlliklə yaddaş və tələskənliklə unutqanlıq arasında sehrli bir əlaqə mövcuddur.Ən adi bir vəziyyəti xatırlayaq .İnsan küçədə gedir. Qəfildən o, nəyisə yaxud kimisə xatırlamaq istəyir və təbii ki,özündən asılı olmayaraq addımlarını yavaşıdır.Amma tərsinə olanda, yəni insan baş vermiş hansısa xoşagəlməz hadisəni unutmağa çalışanda qeyri-iradi addımlarını yeyinlədir , sanki zaman etibarı ilə çox yaxında olan bir bədbəxtlikdən qaçmaq istəyir.
Ekzistensial riyaziyyatda bu təcrübə iki elementar tənlik formasını alır: astagəlliyin dərəcəsi yaddaşın intensivliyi ilə, tələskənliyin dərəcəsi isə unutqanlığın gücü ilə düz mütənasibdir.
İnsan qiyamçı adına layiqdir. O həmişə sıxıntılara qarşı qiyama qalxır. Sıxıntı olmayanda isə biz özümüzün seçmədiyimiz insan taleyinə qarşı qiyama qalxırıq.