İlayda
@Adyali_3
Şehrin içindeyim, ama şehre ait değilim.. ️
15 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okurken kalbiniz adalet diye çarpacak ama belki de adaleti sağlamak için kalpsiz olmanız gerekebilir..
Açıkçası ilk okumaya başlarken bu kitap ne zaman bitecek dedim çünkü Alice Harikalar Diyarı bana biraz sıkıcı geldi ta ki joker gerçek kimliğini anlatana kadar. Yani kitap gelişme bölümüne kadar biraz sıkıyor diyebilirim ama sonra güzel açıldı.
(Konuya giriyorum spoiler var dikkat)
Defalarca bu nasıl bir haksızlık, birisi şu aptala haddini bildirsin, güvenme ona falan diye yedim yedim bitirdim kendimi.
Mary Ann' den ilk okuduğum andan beri haz etmemiştim zaten. Çünkü korkak olan her dost hainliğe meyillidir, beni şaşırtmadı. Marki ve Markiz ise sözde kızlarının iyiligini isteyen ama bunu kendi egolarını tatmin ederek yapan ebeveynlerdi asla ona ne istediğini sormadılar bu yüzden onlar da en az Mary An kadar suçluydu. Kral ve yerel halka da değinmek istiyorum, sırf neşeleri kaçmasın diye her suçun üstünü örten uğraşmak istemeyen tipler. Harikalar diyarı olduğu için abes olaylar olacaktı tabiki ama halk ve kralın yaptığı deve kuşu misali kafalarını kuma gömmekten başka bisey değildi. Ve Cath.. tatlı yapmak ve sevdiği adamla olmaktan başka bir dileği olmayan güzelim Catherine, kimse sebepsiz yere kötü olmaz. Sonunun kötü biteceğini bile bile devam ettim Catherine ' nin nasıl katı kalpli birine ya da KALPSİZ birine dönüşeceğini görmek istedim bu yüzden baştaki bölümlere tahammül ettim. Sadece Jest ile daha uzun bir aşk hikayesi okumak isterdim. Hikaye yeni yeni açılıyorken jokerimizi kaybetmek erken geldi bana ..
Gerçi mutlak sonu herkes biliyordu ve belki de geciktirmek istemedi sonuçta kaderden kaçılmaz ;
Biri katil olur, diğeri şehit.
Biri taç giyer, diğeri delirir...
Konusundan çok, verdiği ince ayarlı ders için sevdim sırlar odasını.. çocukluğumdan beri hep iyi ve kötü kavramı üzerinde derinlemesine düşünürdüm. Çünkü bazen "doğru bildiklerinizle" içinizden gelen aynı olmuyor. İşte tam bölümü bitirdim derken Dumbledor aklımda bazı ampulleri yaktı
" Bize aslında kim olduğumuzu gösteren şey, yeteneklerimizden çok seçimlerimizdir, Harry."
Voldemort Harry'ye içinden karanlık bir parça vermeseydi, Harry yaptığı seçimin büyüklüğünü hiç kavrayamazdı. Neye karşı aydınlık tarafı seçti, kıymeti olmazdı.
Bana göre de saf kötü veya saf iyi insan yoktur. Hangi tarafınızı beslerseniz, vicdan teraziniz orada ağır basacak.
İçinizde karanlıklar lordunun büyüleyici yeteneği olmasına rağmen hala griffindor diyebiliyor musunuz? Mesele burada:)
İşte seçmen şapkanın bizi hak ettiğimiz kuleye yerleştirmesi de bu şekilde oluyor, vicdan ve yürekle..Sizi temin ederim, aslında hepimiz hogwartsta yaşıyoruz ve bizim seçmen şapkamız tam göğüs kafesimizin altında atıyor
Henüz küçük bir kitap kurdu ve uslanmaz bir fantastik macera bağımlısı iken, bana da Hogwarts tan mektup gelecek ümidiyle beklerken yarım bıraktığım bir seriydi.. şimdi de aynı heyecan ve tamamlama hırsıyla okuyorum ve on bir yıldır gelmeyen mektubum için biraz hayal kırıklığı içindeyim:) Neyse çok detay girmeyeceğim zaten eğer uzayda yaşamıyorsanız fragmanda bile olsa bu muhteşem eseri görmüşsünüzdür. Her kitap ayrı maceraları içeriyor fakat ben incelememi ilk seri üzerinde yazmak istedim hem hangi kitap başladığı yerde bitmemiş ki? (Bir süre daha Gryffindor binasında takılacağım buradaki maceram bitince peron dokuz üç çeyrekten beni bulabilirsiniz ahahhaha)
Söylendiği kadar korkunç değildi hatta açıkçası ben belli bi yerden sonra katili buldum. Yine de olay örgüsünü okumak güzeldi zaten oldum olası psikolojik problemleri olan tiplemelerin düşüncelerini okumayı severim. Bu açıdan, gerçeklikten kopmaması da hoşuma gitti. Okuduğum gerilim korku türünden en dehşetlisi en merak uyandırıcı olanı diyemem ama bence okunmaya değer belki de bu kategoriye yeni başlayanlar için..
Çok klasik yaz dizisi tadında gayet akıcı az heyecanlıydı.. koronada karantina günlerimde okuduğum 7 romandan en aşk dolu ponçik olanı :) serinin ilk kitabı da iyiydi fakat ben bunu bayıla bayıla okumuştum eğer 16 yaşında falan okusaydım üstüne gül koklayamayacağım bir seri olabilirdi fakat hayat o kadar da masum geçmiyor şimdilerde, yine de beni ergenlik sevinçlerime bi götürüp getirdi diyebilirim. Sakince koltuğunuza yaslanıp, yaz dizisi izler gibi kafa dağıtmak için okunabilir. Şahsen ben anlatımı beğendim sonunu tahmin ettiğim halde hiç bıkkınlık vermeden kendini okutuyor.
Not: serinin ilk kitabına inceleme yazmadım çünkü favorim buydu yan karakterin hayat hikayesini hep daha fazla sevmişimdir hahaha iyi okumalar :)
