Uçmayı öğrenmişti ve bunun için ödediği bedel onu hiç üzülmüyordu. Martı Jonathan, bezginliğin, korkunun ve öfkenin bir martının ömrünü kısalttığını, bunları zihninden uzaklaştırdığında ise hoş ve uzun bir yaşam sürebileceğini de fark etmişti.
"Kitap öyle okunmaz Adem"
"Herşeyi bilen Güldeste, nasıl okunurmuş kitap?"
"Kendini vererek okuyacaksın. Altını çizdiğin her cümle, aslında senin sesli dile getiremediğin şeylerdir. Kendini bulduğun kısımları kaybetmemen lazım ki tekrar açıp baktığında yine kendini bulabil. "
"Sana hiçbir şey için söz veremem. Bana güven diyemem. Seni bu kapandan çıkarırım diyemem. Kardeşini kurtarırım diyemem. Hiçbir şeyin garantisini veremem. O yüzden sırtını bana yaslama. Bana değil, en çok kendine güven. Beni değil, en çok kendini koru. Yaslanacak bir omuz arayan bir kadın değilsin. Kimsenin gölgesine de sığmazsın zaten. Benim gölgeme de bu kadar güvenme."