Psikolojik gerilim hatta polisiye sevenler kesinlikle okumalı. Hiç unutmayacağım kitaplar arasına girdi, mükemmel bir kitap. Baştan itibaren sürekli yanıltarak ve heyecanı katlayarak devam ediyor kitap ve sonunda da mükemmel bir finalle bağlıyor. Teşekkürler Fitzek.
Gerilim için zayıf, polisiye içinse fazlasıyla iyi bir kitap. Tess Gerritsen’in okuduğum ilk kitabıydı ve son olmayacağına eminim. Rizzoli karakterini pek sevemedim. Hayattaki her şeyin kendisiyle ilgili olduğunu düşünen zayıf karakterli biri. Serinin diğer ana karakterlerinden olan Isles ise bu ilk kitapta karşımıza çıkmıyor.
CerrahTess Gerritsen · Doğan Kitap · 201817,2bin okunma
Dört öykü ve iki şiirden oluşan bir kitap. Şiirleri ve ilk ve sonuncu öyküleri beğenmedim. Özellikle ilki hayatımda okuduğum en aptalca şeydi.
İki ve üçüncü öykülerse gayet iyiydi ve kitaba 6/10 puan vermemi sağladılar. O ikisi de diğerleri gibi olsa kitap sanırım benim için 2/10’dan ileri gidemeyecekti.
Sadece kitabın sonundaki o etkileyici bilinç akışı için bile okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bilimkurgudan alınabilecek her şeyi barındıran bir kitap. Çok beğendim.
Aslında kitap hakkında inceleme yazmayı düşünmememe rağmen gözüme batan, beni rahatsız eden demeyeyim ama eksiklik olarak gördüğüm bir şeyden bahsetmek istedim Serenad kitabı ile ilgili. O da şu; ben okuduğum her kitapta, konunun yaşandığı yerden kültürler ve insanlar arıyorum. Serenad’da bulamadığımsa tam olarak buydu. Kitap biraz fazla entellektüel ağızla yazılmış gibi geldi bana. Yani söylemek istediğim şu; kitaptaki yaşanılan şehir İstanbul yerine yurtdışından farklı bir şehir olsa ve Kerem, Ahmet gibi isimler yerine de yabancı isimler kullanılmış olsa, kolaylıkla kitabın yabancı bir yazar tarafından yazıldığını ve çeviri bir kitap okuduğunuzu hissedebilirdiniz.
Hatta; arttırarak söylüyorum ki sanki kitap yabancı dile çevrilmek için yazılmış gibi. Yani yabancılar okusun ve “Aa bunlar deveye binmiyormuş, bizim gibi yaşıyorlarmış.” desinler diye yazılmış gibi.