Özlem

Zaman bazen olduğu yerde çakılıyor, gece ilerlemiyor ve uyku bir türlü merhametle kucaklamıyor. Zaman bile kıpırdamıyor.
Sayfa 97
Reklam
Her şeyin farkında olup sesini çıkarmayandan korkacaksın.
Sayfa 78
Katılık, nüktesizlik ve sofuluk bir araya geldiğinde dünyanın tadı kaçar, güzellikler kaybolur, renkler solar, zaten azabı eksik olmayan dünya bir tür yarı cehenneme dönüverir.
Sayfa 66
Endişe bir kere uyandığında, vücudu ve dimağı sarıp durmaksızın yeni gerçeklerle, yeni ihtimallerle kişiyi perişan ediyor.
Sayfa 65
Anıların haşerattan farkları yok. Olmadık yerden çıkıp fısır fısır konuşuyor, kımıldıyor, rahatsız ediyorlar. Hareket eden, üreyen, üredikçe bugünü kemiren, nereden ortaya çıkacağı belli olmayan bu canlılara rağmen vücudun bir bütün halinde kalmayı sürdürmesi inanılmaz.
Sayfa 63
Reklam