İğne Battı Mı ParçalarŞiir
Işıl ışıl duran zemin,
Gözlerini alamazsın lakin zehir.
Duvarlarımızı örmüş ulu zemin,
Gözlerini alamazsın ancak zehir.
Mehtaplı bir gece üstümüzde durur,
Ancak sen, ben, zemine bakarız.
Gözlerimizi çekemeyi, sanki mehtap zehirdir.
Ulu zemin elini kaldırır, yer parçalanır.
Elindeki nesne girer her tarafına,
Bacaklarına, ayaklarına, ön lobuna.
Nesnenin ucu keskin,
Battı mı parçalar gözlerini.
Masmavi zemin her zaman kendisini sana çeker.
Zehir zemin, kötü zemin dersin lakin,
Bir ders, bilgi çıkaramazsın,
Ah yazık kâtip.
Masmavi kollarındaki iğneler,
Tek tek girerler, iğneler.
Battı, sokulurlar.
Avaz avaz bağırırsın, ah yazık kâtip.
Elinden çıkacak başka dünyalar,
Dokunabilsek kâğıda,
İğneye kurban düşmesek,
Bağırmasak, ağlamasak,
Üzülmesek, dokunabilsek kâğıda, kâtipler.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yakın/UzakŞiir
Ormanların içinde,
Kuşların ötüş denizinin dalgalarında,
Yakın, ama uzak,
Bir cennet var, bekle, görürsün.
Bölünmüşlerin içinde,
Kasvet denizinin dalgalarında,
Ormandaki kuşlar öter,
Biri bizi böler.
Kitabı kalemi eline almış,
Denizden çıkıp hayatta kalmış.
Boğulmuş, dayanamamış,
Hemencecik başka diyarlara uçmuş.
Yakın, uzak, ileri, geri,
Çarpışmadan evvel yaparız belki.
Olamaz ki, neler yapacağız ki?
Bizler, yakın, uzakları, bölmüşler.
Kılıcı kalkanı eline al,
Kalemini kitabını al,
Zihnindeki vâl yıkılsın.
Boğulmuş, dayanamamış,
Yakın uzak,
Çarpışmadan evvel başarırız belki.
Kuşların ötüş denizinin dalgalarında,
O cenneti birlikte görürüz belki.
YavaşŞiir
Dur, etrafına bak,
Kimler gelmiş gitmiş,
Kim ayak basmış,
Ölmüş, doğmuş.
Dur, etrafına bak,
Hangi ağaçlar çürümüş,
Hangi ağaçlar ihtiyarca ölümü beklemiş,
Yavaşla, bunları öğren.
Otobüs neymiş?
Kaçıyor mu?
Belli ki çizmesi sarı değil,
Gelir, dur, etrafına bak.
Nefes al,
Oksijen akciğerlerini neşelendirsin.
Kahveni sadece içmek için değil,
Ruhunun mutluğu için iç.
Yavaşla, zamanın var.
Ama yok, o yüzden değerli kullan,
Kaçarak, koşarak değil,
Dünyayı içine çekip, mutlulukla kullan.
Başında değil,
Sonunda değil,
Ortasındasın!
İçinde çek şu âlemi.
Oh, nasıl da güzel, değil mi?
Hâli kalmamıştır tek tek,
Örmek için mısraları.
Kaleminin dokunuşuyla,
Kelimeleriyle donatmaya.
Hâli kalmamıştır,
Çünkü kalemi tükenmiş,
Ucu kurumuş,
Mutsuz kalmıştır.
Duvarlarını örmüştür,
Ancak temelini düşünmemiştir,
Hâli kalmamıştır,
Tekrardan hepsini örmek için.
Ölmemek için yapar,
Hâli kalmasa bile.
Kuru kalemini alır,
İşe yaramasa bile.
Dener ve dener,
Döner ve döner,
Yorgundur, fakat döner,
Üretir, türetir ve kuru kalemini alıp,
İşe yaramasa bile yazar, çizer ve üretir!..