Ayşe teyzemin hayatı kendi başına bir olgudur ve anlatılmaya değer. Bir kere hayatın içinde mücadele ederek yoğurulmuş ve şikâyet etmek filan tamamıyla çıkmış hayatından. Şikâyetle hiçbir yere gidilemeyeceğini, ayakta kalabilmek için mevcut durumun içerisinde yapabileceğinin en iyisini yapması gerektiğini anlamış. Hakikaten kedilerde, köpeklerde, kuşlarda da yoktur şikâyet etmek. Hayvanlarda şikâyet diye bir şey yok. Durum neyse onun gereğini yapmaya çalışırlar. Oturup da "aah vaah bana n'ooldu, başıma ne geldi" diye bir şey yoktur ne kedide ne köpekte ne de herhangi bir başka hayvanda. Yani bu tabii filozofluklarından dolayı değil. İçinde bulundukları şartlardan dolayı. Böyle bir doğallıkları var.