İnsan yaşamına dair her şey ister şaşırtıcı ve yeni, ister tekerrür eder mahiyette olsun, tecrübelerden oluşur. Tecrübe edinmek veya toplamak ve yaşama bağlamak için kavramlara ihtiyaç vardır. Kaybolma eğilimindeki tecrübeleri tutmak, gerçekleşmiş olayın ne olduğunu bilmek ve geçmişi dilimizde saklamak için kavramlara ihtiyaç duyuyoruz. Geçmiş tecrübeleri hem dil hazinemize, hem de davranışlarımıza entegre etmek için kavramlar zorunludur.
Afran
Kant'ın ağzından konuşacak olursak: kavram olmadan tecrübe olmaz ve tecrübe olmadan kavram olmaz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Bir çok şey vardır ki, sözlerle açıklanamaz ama eylemle pekala açıklık kazandırılabilir. Tersine, bazı şeyler de söz olarak mümkündür ama bu sözlerden de işi hal yoluna koyacak bir eylem çıkmaz."
Afran
Keskin bir zekanın ürünü olan bu ayrım, Herodot kökenlidir (Histoıies apodexis 3, 72). Herodot bu sözleri lran'da
tahta kimin geçeceğine dair sonucu henüz hiçbir şekilde belli olmayan meşhur tartışmada Darius'a söyletmiştir.
“Felsefe, insanın kendi beynine kafa tutmasıdır.”
Ne garip bir çağdayız ki felsefe, en anlayışlı insanların gözünde bile işe yaramaz, havada uçuşan bir kelime bulutuna dönüştü! Ne pratik faydası var, ne de teorik bir ağırlığı kaldı. Peki, bunun sebebi ne? Tabii ki felsefenin yollarına döşenmiş mantık mayınları ve safsata çukurları!
Ama asıl mesele şu: Felsefeyi neden bu kadar kasvetli bir hale soktular? Sanki oturup bir şey düşünmek, insanı anında bir kara deliğe çekiyormuş gibi! Çocuklara "Aman ha, felsefeye bulaşma, sonra oturur kalkmazsın!" der gibi bir hava var. Halbuki felsefe dediğin, aklı çalıştıran bir spor salonu gibi olmalı, ama biz onu sinek avlayan eski bir kütüphane gibi gösteriyoruz!
Ve şu soruyu sormadan edemiyorum: Kim taktı felsefenin yüzüne bu asık suratlı, çatık kaşlı, kapkara maskeyi?
Kim yaptı bunu? Hangi güç gece yarısı felsefenin kapısını çalıp, "Artık eğlenceli olmayacaksın!" diye karar aldı? Bi elime geçirirsem varya.... neyse...
Afran
Belki de bizleriz, yani felsefeyi eğlenceli hale getirmeyi unutanlar. Mesela, Nietzsche’nin “Tanrı öldü” demesi bile bir rock şarkısı gibi havalı aslında, ama biz onu kasvetli bir aforizma gibi okuyoruz. Halbuki felsefe, absürt komediden tut derin muhabbete kadar her yerde olabilirdi. Belki de suçlu, felsefeyi bir “ciddi insanlar kulübü” gibi sunanlardır.
Akla mağrur olma Eflatun-i vakt olsan eğer,
Bir edibi kamili gördükte tıjl-ı mektep ol.
Nefi
Afran
Fakat Nefi'nin başına gelen de ortadadır:)
Bizde küfür olmaz abi :)Alıntı
Küfürlü konuşmak tehlikelidir. Dolayısıyla böyle bir konuşma olduğunda, şartlar uygunsa, bu hataya düşen kişiyi uyarmaktan çekinme, şartlar uygun değilse, sessizliğini muhafaza etmen, kızarıp bozarman ve başını öne eğmen, söylenenlerden rahatsız olduğunu gösterecektir.
Afran
Onca şey yazıyorsun tek bir küfür cümlesinin verdiği etkiyi vermiyor. Bazen küfretmeyi bilmek lazım. Bana yakışmaz o ayrı.