Ruhumuz kendi doğasıyla uyumlu şeyler yaptığında, huzurlu ve mutludur. Ama doğasına ters bazı davranışlara yöneldiğinde acı çeker.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Verimlilik eğer dünyasal olarak köreltilmemişse, her insanda var olan bir karakter özelliğidir. Verimli insan el sürdüğü her şeye can verir, onu hareketlendirir. Kendi yeteneklerini canlandırmakla kalmaz, başka insanlara ve eşyalara da yaşam verir.
Belki de "olmak" ilkesini en iyi, Max Hunziker'den esinlediğim şu sembolik düşünce anlatır: Mavi bir camı, mavi dışındaki renkleri özümsemediği ve yansıtmadığı için "mavi" diye tanımlarız. Verdiğimiz ad, sahip olduklarına değil, dışa yansıttığına ve verdiğine bakılarak yakıştırılmıştır mavi cama.
Bence önemli olan, zenginlik ve fakirlik gibi aşırı uçların törpülenerek ortadan kaldırılmasıdır. Eşitlik, eldeki tüm maddesel varlıkların herkese aynı oranda dağıtılması demek değildir. Benim eşitlikten anladığım, çeşitli sosyal sınıfları yaratan ve bu sınıflarda farklı insancıl deneylerin yaşanmasına yol açan gelir farklılıklarının düzeltilmesidir
"Özgürlük" deyince ben işte bunu, yani insanın varoluşuyla birlikte getirdiği kendi öz yapısına uygun biçimde gelişip, evrimleşebilme imkânlarına sahip olmasını anlıyorum.