Ey Arda'nın kudretlileri; Ilúvatar'ın Görüntü'sü kısa sürdü ve hemen elimizden alındı; belki de bu yüzden sınırlı günleri sayara kararlaştırılmış zamanı tahmin edemeyiz. Yine de şuna emin olun: zaman yaklaşıyor, bu çağ içinde umudumuz açığa çıkarılacak ve Çocuklar uyanacaktır. Öyleyse, onların yerleşeceği toprakları ıssızlığa ve kötülüğün
içine mi terk etmeliyiz? Biz ışığa sahipken onlar karanlık içinde mi dolaşsınlar?
İşte onlara bahşedilen bu özgürlük armağanıyla İnsanoğulları, dün yada sadece kısa bir süre yaşar, ona bağımlı değildir ve kısa süre içind dünyadan ayrılıp Elflerin bilmediği bir yere giderler. Oysa Elfler günlerin sonuna kadar
orada kalacaklardır, işte bu yüzden onların Arda'ya v tüm dünyaya duydukları sevgi daha saf, daha dokunaklı ve yıllar geçtikçe de daha hüzünlüdür. Çünkü Elfler, dünya ölene dek, katledilmedikçe ya da keder içinde harcanmadıkça (görünüşte bu ölümlerin ikisine de maruz kalırlar) ölmezler; on bin yüzyıl
onları yormaz, ne de uzun yaşam güçlerini azaltır; ve ölürken zaman içinde geri dönebilecekleri! Mandos'un Valinor'daki salonlarında toplanırlar. Oysa İnsanlar gerçekten ölür ve Arda'yı terk eder; işte bu yüzden onlara Misafirler ya da Yabancılar denir. Ölüm onların yazgısı, Ilúvatar'ın ihsanıdır...