Ağapaşa İsmayılov
@Agapasha
"Fakat Müzeyyen bu derin bir tutku."
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi
Nağılvarı təhkiyəsi ilə oxucunu dənizin ortasında bir səyahətə çıxarıb insan və həyat qarşıdurmasını anladan Ernest Heminqueyin qələmə aldığı mirvari...Hekayə Manaf Süleymanovun tərcüməsi ilə daha da gözəlləşib desəm mübaliğə etmiş olmaram. Kiçik həcmli olmasına baxmayaraq, böyük dəyərə sahib olan bu hekayə qoca balıqçı Santyaqonun dənizin ortasındakı ölümünə və ümid dolu mübarizəsindən bəhs edir. O nə qədər yaşlı olsa da heç vaxt ümidlərinin sönükləşməsinə izn verməz, hər günə yeni bir həyat, yeni bir möcüzə kimi baxardı. Onu həyata, yaşama bağlayan bəlkə də səbr və optimist baxışı idi. Dənizə çıxdığı 84 gün ərzində əliboş qayıdan qoca Santyaqodan hər kəs əlini üzmüşdü-bir nəfər xaric. O da Satyaqonun balıqçılıqla bağlı hər şeyi öyrətdiyi Manolin adlı oğlan idi. Manolin qocaya olan inancını heç vaxt itirməmişdi. Əlbəttə ki, bu inanc da qocanın stimul və motivasiya qaynağı idi. Həyatda da elə deyilmi? Heç bir kəs bizim o işi bacaracağımıza inanmadığı təqdirdə biri çıxar və sonuna qədər yanımızda olduğunu hiss etdirər və bu inanc sonrasında həyatımıza möcüzələr gətirər. Qoca yeni bir gün dənizə çıxanda bu səfər digər balıqçıların getməyə tənəzzül etdiyi hissəni daha da keçərək dənizin ortasına çatır. Bu çatdığı yer qəsəbənin belə görünmədiyi, qocanın və dənizin baş-başa qaldığı bir okeanın düz ortasıdır. Eynilə konfort zonamızdan çıxıb yeni bir mübarizədə həyatla dirəşməyimiz kimi. Qocanın heç gözləmədiyi anda qarmağına o günə qədər heç kəsin tutmadığı böyüklükdə bir tuna balığı keçir və bu an hər iki canlı arasında yaşam uğrunda ölüm-dirim mübarizəsi başlayır...
Ümid, Səbr, İnanc, Uğur, Əzmkarlıq məsələlərini çox sadə və təsirli bir dillə hekayənin ruhuna işləyən bir zərgərin həyatına intiharla son verməsi isə məni ən çox üzən hadisə idi...
Kitabı oxuduqdan
Naturalist cərəyanın önə çıxan fransız yazıçısı Emil Zolyanın 26 yaşında qələmə aldığı roman. Bu kitabı da oxumağa qərar verməmişdən qabaq ətrafımdakı insanların oxuyub oxumadığı ilə maraqlandım. Təəssüf ki, qışın ən sərt şaxtası qədər insanın iliyinə işləyən bu roman da oxucular arasında çox tanınmamaqdadır. Romandakı təsvirlər, obrazların psixoloji gərginlikləri, yazıçının tərəf tutmadan hər bir obrazın içini oxucuya açması və ədəbi bənzətmələr mənə bir oxucu olaraq xoş təsir bağışladı və romanı çox axıcı bir mütaliə ilə tamamladım. Roman heyvani şəhvət səbəbindən törədilən bir qətl və bu qətlin insanın ruhunu, psixologiyasını darmadağın etməsi üzərində qurulub. Kitabın arxa qapağında xülasə verildiyi üçün yazacaqlarımı spoiler olaraq dəyərləndirmirəm. Romanın baş qəhrəmanı Tereza uşaqlıqdan xalasının himayəsinə verilən bir qızdır. Xalası Raken və oğlu xəstə Kamillə yaşamağa başlayan Tereza onların süst, bayağı və monoton həyat tərzi ilə böyüməyə başlayır. Onun həyatında heç bir həyəcan və məna yoxdur. Xalasının istəyi ilə xalası oğlu Kamillə evləndirilməsinə bir qul kimi tabe olur. Hər şey Kamillin uzaq qohumu olan Loranın onlara gəlməsi ilə başlayır. Qadın düşkünü olan , heyvani şəhvət hisləri gözlərindən bəlli olan Loran Kamillə müqayisədə həm yaraşıqlı, həm də fiziki cəhətdən güclüdür. Terezanın neçə illərdir basdırmış olduğu duyğular Loranla qarşılaşdıqdan sonra baş qaldırır və ona qarşısı alınmaz bir istək duymağa başlayır. Boz olan həyatının bir anda daha da rənglənməyə başladığını hiss edir. Gizli görüşməyə başlayan aşiqlərin arasındakı tək maneə Kamilldir. Tereza və Loran Kamilli aradan götürdükdən sonra xoşbəxt və rəngarəng bir həyat yaşayacaqalarını zənn edirlər...bu xəyallarında belədir..ya gerçəkdə olacaqlar onların planı ilə üst-üst düşəcəkmi?...
Emil
