“Məni ya tərifləyib göylərə qaldırın, ya da qapıdan qovun”,- deyə qışqırdı. “Yarımçıq səmimiyyətə dözə bilmirəm. Bir adammı qalacaq? Yaxşı, bir adam qalsın.”
Son dayanacağa çatmazdan əvvəl yolçuluğun sona çatdığınl xəbər verdilərmi sənə? Birdən-birə: “Buraya qədərdi,- dedilər. Halbuki bilsəydin, stansiyalara necə diqqətli baxardın, pəncərədən görünən heç bir ağacı, heç bir göy üzü parçasını gözdən qaçırmazdın.
– İndi sənə gözəl bir söz söyləyə bilmək üçün on min kitab oxumuş adam olmaq istərdim,-dedi.- Yenə də bəsit bir cümlə söyləmədən ürəyim rahat olmayacaq: səni tanıdığıma çox sevindim..