Başımıza gelen binlerce seyden sonra bi hayli kızgın olmamız gerekirdi ama Dünya'da bunca güzellik varken kızgın kalmak oldukça zor. Bazen hepsini bir anda görüyormuşum gibi geliyor ve bu çok fazla. Kalbim patlamaya hazır bir balon gibi doluyor. Sonra sakinleşmeyi hatırlıyorum, tutunmaya çalışmaktan vazgeçmeyi. Ozaman yağmur gibi üstümden akıp geçiyor. Ve sonsuz bir minnet duyuyorum. Küçük aptal hayatımın, her bir anı için..
Çağımızda geçmiş yüzyılların bilmediği, kısa ömürlü bir yaratık yaşıyor; ‘sinemadan çıkmış insan’. Gördüğü film ona bir şeyler yapmış. Salt çıkarını düşünen kişi değil. İnsanlarla barışık. Onun büyük işler yapacağı umulur. Ama beş on dakikada ölüyor. Sokak sinemadan çıkmayanlarla dolu; asık yüzleri, kayıtsızlıkları, sinsi yürüyüşleriyle onu aralarına alıyorlar, eritiyorlar.