Ayşegül aydın
@Agneta
Ah, şu öyle kesin, kalbimiz mutluluğunu yalnız kendisi yapar.
-werther-
Diş hekimi
Lisans
22 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şefkatle Minguinho’ya baktım. Şefkatin ne olduğunu keşfettiğimden beri, sevdiğim her şeyi şefkate boğuyordum
Reklam
Lethe nehri efsanesiEdebiyat
“Bundan çok çok zaman önce, bütün insanlar tek bir yerde yaşarmış. “Unutuş Şehri” denilen bu yerde hiç gece olmazmış. İsmi böyleymiş çünkü şehrin tam ortasından “unutuş nehri” geçermiş. Yeryüzündeki bütün sular ondan gelir ve ona geri dönermiş. Bütün su parçaları ondan ayrıldıktan sonra ona dayanılmaz bir özlem duyarmış, ayrıldıklarında kendilerini hatırlar, onla birleştiklerinde ise onda kendilerini unuturlarmış. Her kim ki bu nehre girerse bambaşka insanlar olarak hayata dönermiş.
Çünkü nehir insanların hem “kendi” oldukları hem de “kendilerini” yitirdikleri tek yermiş. Kim nehre girerse geçmişte yaşadıkları bütün acıları unutur ve nehir onlara istedikleri kaderi yaşamalarına izin verirmiş. Yalnız, nehre girmesi gereken kişinin vermesi gereken çok önemli bir karar varmış. O da nehre ne zaman gireceğiymiş. Çünkü nehir herkese bu hakkı sadece tek bir kez tanırmış. Nehire girmekten ve ölmekten korkmayan herkes, gerçek bir hayata gözlerini açarmış. Çünkü aslında unutuş nehrine giren, kendisini unuturmuş ki kendisini hatırlayabilsin.
Bir gün, Lethe tüm cesaretini toplayıp nehre girmiş. Herkes Lethe’nin boğulduğunu düşünmüş. Oysa nehire girer girmez sonsuz ışık demeti gözlerini kamaştırmış, suyun içerisinde nefes alabildiğini farketmiş ve o zaman nehir onu en derinine çekmiş.
Ve Lethe birden kendini birden daha önce hiç görmediği bir yerde buluvermiş.
Ve derinden bir ses duymuş. Buraya yalnızca boğulmaktan korkmayanlar ve kendini unutmaya hazır olanlar gelir. Ve nehir Lethe’ye sormuş:
“Neden bu kadar geç kaldın?”
Bir varmış bir yokmuşSinema
Bir bakışta anlatabilsem her şeyi, tek dokunuşta bilsem ne hissettiğimi, hatta tüm gecmişi. Paylaşsam eskirdi, belki azalırdı sancısı. Sen üzerimdeki örtüyü çekip aldın. Beni çoktan mutlu ettin. Hayat senden ne zaman birşeyi almak istese önce seni çok mutlu eder zaten..
“Portuga!”
“Hı...”
“Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum biliyor musun?”
“Niye?”
“Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin. Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor.”
“Bak Minguinho, böyle yapmana gerek yok. Bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar.”
Reklam