Aslı Gözde Yumruk
@Agy93
Kendi anne babama, kendi çocukluğuma dair yeni farkındalıklar oluşturduğum bir kitap oldu. Kitabın bir bölümünü özellikle anneme sesli okurken verdiği tepkiler ve yorumları, aslında tam olarak Nihan Kaya' nın dikkat çektiği, çözmeyi hedeflediği şeyler oldu.
Bi öğretmen olarak eminim bu yıl öğrencilerime tutumum daha farklı olacak ve tüm velilerime okumalarını tavsiye edeceğim.
Kitabın dili çok basit. Vermek istediği mesajda tekrarlara düştüğü oluyordu, fazla uzatmış hissine de kapıldım. Kitap boyunca birçok yazardan ve özellikle Alice Miller'dan sık sık alıntılar yapması beni biraz boğdu, direkt Alice' i okuyayım diye düşündürdü. Yine de Nihan Kaya' nın durumlara verdiği örnekler kendi kültürümüz içinde çocuğun bulunduğu yeri daha iyi görmemi sağladı. Çünkü yetiştirilme şeklimden dolayı bana gayet normal ve doğru gelen bir davranışın küçük bir çocuğun dünyasına ne değişik şekilde etki edeceğini kestiremiyordum. Nihan Kaya bu hataları anne/baba, öğretmen hatta psikolog ve psikiyatırların bile yaptığına değinmiş.
Ne gerek vardı N’uran ! isimli okura yanıt verildi
Aslı Gözde Yumruk
Hemen okuyacaklarıma kaydediyorum, teşekkürler
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir baktım koca bir alıç ağacı
Hani güz vakti dökülmüş alıçları
Bir baktım oturuyorum altında
Sırtımı yaslamışım koca gövdeye
Güneş batıyor ama toprak gündüzden sıcak
Bir baktım dizlerimde başın avcumda yüzün
Güneş taneleri dolmuş gözlerine gözlerin baldan
Bir de baktım yoksun, hiç olmamışsın
🌟
Sevê isimli okura yanıt verildi
Aslı Gözde Yumruk
Bana ait
Ütopyaların, distopyaların en güzel yanı; ya olursa’ları ya da ya olmazsa’ları hayal edebileceğimiz kapıları aralaması. Bir dünyaya ait olup aynı gökyüzünde başka bir dünyada yaşamak. Ve aslında işin özünde her ikisine de ait olamamak. Ne tanıdık ve ne korkulası bir yaşam! İnsanın kendi içinde hissettiğinden çok daha somut ve çok daha gerçek bir ayrışmayı görüyorsunuz. Ve her olası gelecekte, bağın kopmasından korkan yazarın yaptığı gibi bu kitapta da ayrıklar var. Tüm dünya dönüşürken dışarda kalanlar, bırakılanlar ya da dışarıda kalmayı seçmiş olanlar. Sanırım biz okurlara ulaşmanın bir yolu bu. Bizim gibi olanları da hikayenin bir yerlerine koyup taraf seçme şansı sunmak. Ya da seçmeyip varolan düzeni sevme olanağı yaratmak. Kitabı anlatmadan kitap üzerine söyleyebileceklerim sanırım bu kadar. Dilerim sizler de okur ve seversiniz. Ya da sizler de okur ve ürkersiniz. Ama her ne olursa olsun, duygularımız görece kendi kontrolümüzdeyken hissedersiniz. Her ne olursa.
Aslı Gözde Yumruk
Benim bi sorum olacaktı? :) Sence bu kitapta sistemin içinde kalanlar yani cesur yeni dünyada yaşayanlar orada olmayı kendileri mi seçmiş yoksa onlar zaten bu dünyada yaşamaktan başka bişey bilmedikleri için mi orada yaşıyorlar? Zihinleri, becerileri, işleri bile onlar daha doğmadan onlar için seçilmiş durumda değil mi? Aynı şey vahşiler içinde geçerli. Bir vahşi hiçbir zaman yeni dünyada olmak istememiş. Yoksa bizde bize öğretilenin ya da dayatılanın kendi seçimimiz olduğunu mu sanıyoruz?