Nasıl kazanın supabı varsa, insanın da bir tahtası eksik olacak ki, buradan dışarıya su koyversin… Bu yüzden işte, dengeli insan bir tahtası eksik insan demektir. O normal denilen, tahtası eksik olamayanlar, günün birinde birden patlayıp bombok olur, bir daha da onarılmazlar.
Dostluklarımız, sosyal medyada paylaşılan gönderilerin altına bırakılan tekdüze kalp işaretlerine indirgenmişti. Bu çağın merakı ve inceliği bundan ibaretti artık. Elbette buna “haberleşme” denirse. Dünya çoktandır tuhaf, eksik, mesafeli bir yere dönüşmüştü.
Özgürlük, ebediyet ve sonsuzluk duygusundan, zamana bağlı olmamaktan, ‘an’ın tutsağı olmamaktan, o aldatıcı sihirli ‘an’ı bir kurtarıcı gibi görüp beklememekten kaynaklanır. Zamanın olmadığı yerde özgürlüğü duyumsayabiliriz ancak.