Ait olduğu yeri bulamamıştı çünkü. Kendini bulduğu her ortama uyum sağlamış, işte ve eğlencede başarılı olması, hakları için mücadele edebilmesi ve karşısındakine saygı uyandırma isteğiyle, her zaman sevilen biri olmuştu. Ancak hiçbir yerde kök salamamıştı. Çevresindekileri memnun edecek kadar uyum sağlamış ama kendi içinde tatmin olamamıştı. Hep bir huzursuzlukla altüst olmuş, daima ötelerden gelen bir çağrıyı duymuştu.
“Çocukluğumdan beri başkaları gibi olmadım. Dünyayı diğerlerinin gördüğü gibi görmedim. Tutkularımı ve kederimi, onlarla ortak bir kaynaktan almadım. Yüreğim uyanmadı başkalarının sevinç duyduğu seslerde. Ve sevdiğim her şeyi, yalnız sevdim.”
Edgar Allan Poe